Μια βραδιά γεμάτη μνήμη, ιστορία και συναισθήματα, αφιερωμένη σε έναν από τους σημαντικότερους εκφραστές της ποντιακής ψυχής, τον Φίλωνα Κτενίδη, που με το έργο, τη δράση και την πνευματική του παρακαταθήκη κράτησε άσβεστη τη φλόγα της προσφυγιάς και της ιστορικής αλήθειας.
Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, που με ευαισθησία, σεβασμό και αγάπη προσέγγισαν ένα τόσο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας. Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε στη Διευθύντρια του σχολείου, κα Εφη Εξακουστίδου, παλιό και αγαπημένο μέλος του συλλόγου μας, για την έμπνευση, την αφοσίωση και την άρτια διοργάνωση αυτής της ξεχωριστής εκδήλωσης μνήμης.
Ξεχωριστή τιμή για όλους αποτέλεσε η παρουσία του Ομότιμου Καθηγητή Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού, κ. Κωνσταντίνου Φωτιάδη, του ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή και το επιστημονικό του έργο στην ανάδειξη και τεκμηρίωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η παρουσία και οι τοποθετήσεις του προσέδωσαν ιδιαίτερη βαρύτητα και συγκινησιακή δύναμη στη βραδιά.
Η Ένωση μας είχε την τιμή να πλαισιώσει την εκδήλωση με την παρουσίαση έργων ζωγραφικής της ομάδας του κ. Σκλείδη, εμπνευσμένων από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Έργα που δεν ήταν απλώς εικόνες, αλλά σιωπηλές μαρτυρίες μνήμης και ψυχής, που άγγιξαν βαθιά όλους τους παρευρισκόμενους.
Παράλληλα, οι ποντιακοί σύλλογοι Μελισσίων και Χαλανδρίου συγκίνησαν το κοινό με τα χορευτικά τους, μεταφέροντας μέσα από τη μουσική και τον χορό τη δύναμη, την αξιοπρέπεια και τη ζωντανή παράδοση του Πόντου. Κάθε βήμα, κάθε ήχος της λύρας, έμοιαζε να ενώνει το παρελθόν με το παρόν και να υπενθυμίζει πως η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή μέσα στις καρδιές των νεότερων γενεών.
Ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση μάς έδωσε επίσης η συνάντηση με παλιά μέλη και αγαπημένους φίλους του συλλόγου μας, καθώς και με τον αγαπητό παλιό μας χοροδιδάσκαλο, Χάρη Πανικίδη, σε ένα αληθινό αντάμωμα μνήμης, αγάπης και κοινών βιωμάτων.
Ήταν μια βραδιά βαθιά ανθρώπινη, μια βραδιά μνήμης, τιμής και ενότητας. Μια υπενθύμιση πως ο Ποντιακός Ελληνισμός συνεχίζει να στέκεται όρθιος, να θυμάται, να τιμά και να μεταδίδει την ιστορική αλήθεια στις επόμενες γενιές.
Δεν ξεχνώ.
Πάντα τιμώ.
